Ţurrefni hrćrđ saman, linu smjörlíki bćtt viđ ásamt mjólk og eggjum. Hrćrt í 1-3 mín í hrćrivél.
Degiđ sett í smurt mót og niđursneiddu epli dreift ofan á. Síđan er kanilsykri og kókosmjöli stráđ yfir. Bakađ viđ 175°C í 30-40 mín.
Áður en ég varð mamma borðaði ég matinn á meðan hann var heitur, gekk í hreinum fötum og gat spjallað í rólegheitunum í símann.
Áður en ég varð mamma gat ég farið seint í háttinn, sofið út um helgar, greitt mér daglega og gengið um íbúðina án þess að stíga á leikföng.
Áður en ég varð mamma velti ég því aldrei fyrir mér hvort pottaplönturnar á heimilinu væru eitraðar.
Áður en ég varð mamma hafði enginn kúkað, pissað eða ælt á mig.
Áður en ég varð mamma hugsaði ég skýrt, hafði fullkomið vald yfir líkama mínum og tilfinningum og svaf alla nóttina.
Áður en ég varð mamma hafði ég aldrei haldið grátandi barni föstu til þess að læknir gæti sprautað það eða tekið úr því blóðprufu.
Áður en ég varð mamma hafði ég aldrei brostið í grát við að horfa í tárvot augu og þekkti ekki þá hamingjuflóðbylgju sem getur sprottið af einu litlu brosi.
Áður en ég varð mamma sat ég aldrei langt fram á nótt og horfði á barn sofa eða hélt á sofandi barni vegna þess að ég tímdi ekki að leggja það frá mér.
Áður en ég varð mamma vissi ég ekki hvað ein lítil vera getur haft mikil áhrif á líf manns og hversu óendanlega sárt það er að geta ekki kippt öllum vandamálum í lag.
Áður en ég varð mamma vissi ég ekki að ég gæti elskað svona heitt og hversu dásamlegt móðurhlutverkið væri.
Áður en ég varð mamma þekkti ég ekki þetta einstaka samband móður við barn sitt og gleðina sem fylgir því að gefa svöngu barni brjóst.
Áður en ég varð mamma vaknaði ég ekki tíu sinnum á nóttu til þess að aðgæta hvort allt væri ekki örugglega í lagi.
Áður en ég varð mamma hafði ég ekki kynnst hlýjunni, kærleikanum, sársaukanum og ævintýrinu sem fylgir því að eiga barn.
Vinkonur mínar þær Elín Birna og Ragna eru miklar áhugakonur um ljósmyndun. Hingað til hef ég haldið myndunum þeirra út af fyrir mig... en nú er ég búin að setja link-inn þeirra beggja hérna hægra megin.
Mæli með því að þið lítið á snilldina
Elín og Pálmi eru þessa dagana á ferðalagi um Asíu... svo myndirnar bera sterkan keim af menningu Nepal og Indlands.
Sendi Elínu og Pálma kveðju og hugskeiti... Einn, tveir og nú!
Fyrir utan þá stóru og miklu hamingju sem fylgir því að eiga von á litlu kríli þá fylgja því alls kyns fríðindi að vera með þessa kúlu framan á sér:)
Loksins hef ég þau foréttindi að mega vera með í meðgönguyoga. Ég má eyða fullt af peningum í föt því það passar lítið sem ekkert á mig lengur. Já, og svo má ég alveg leggja mig smá þegar ég ætti að vera að gera eitthvað annað skynsamlegt eins og að læra, fara í ræktina eða gera fínt.
Allir hlaupa til handa og fóta þegar þeir sjá ófrísku stúlkuna gerir sig tilbúna til að lyfta litla fingri. "Æji, Svava mín þú átt nú ekki að vera að gera þetta svona á þig komin". Þetta er eitt af því algengasta sem ég fæ að heyra í vinnunni og í verknáminu:) ... og líka "Heyrðu, Svava mín treystir þú þér nokkuð til að..."
Elskan mín hann Einsi er eins og stormsveipur um alla íbúð og hefur meira að segja farið fyrr út á morgnanna til að skafa og hita bílinn fyrir ástina sína;)
Það er náttúrulega alveg æðislegt hvað allir passa vel upp á mann. En þetta er nú samt allt í fína því mér hefur hreint út sagt aldrei liðið betur en akkúrat núna:)
Já ég veit. Við erum ekki ofboðslega dugleg að blogga, en má ekki líka vera með svona bloggsíðu þar sem maður bloggar bara stundum?
Ég, Einsi og Óðinn erum sko komin í algjöran jólafíling.
Einsi: Einsi er búinn að vera að vinna baki brotnu í allan vetur og milli þess hefur hann setið sveittur við lærdóminn. Hann er búinn að vera ótrúlega duglegur í byggingariðnfræðinni og kláraði prófin með pompi og prakt fyrir nokkrum dögum síðan. Júhú!!!
Svava Björk: Sjálf er ég ennþá að rembast við að klára hjúkrunarfræðina ...þetta fer nú að hafast hjá mér og ykkur er öllum boðið í útskriftapartý næsta vor! Er ennþá að vinna á gjörgæslunni með skólanum og finnst ég algjörlega búin að finna minn framtíðar vinnustað. Ég á ennþá tvö próf eftir þessi jólin en er hryllilega fegin að vera búin með tvö erfiðustu prófin. Það hefur bara gengið nokkuð vel og hlakka til að að klára síðustu jólaprófin í bili... eða þangað til ég ákveð að fara að læra eitthvað meira...
Óðinn: Voffi er sko búinn að vera ótrúlega duglegur að hanga heima meðan mamma og pabbi glápa á einhverjar bækur, glósur og tölvur. Hann er nú orðinn svolítið þreyttur á okkur og ekkert smá feginn að komast aftur í vinnuna með pabba og hjálpa honum að smíða og þefa af spítum og steinum.
Stóru fréttirnar: Fyrir ykkur sem ekki hafði rekist á okkur að undan förnu þá erum við með gleðilegar fréttir í pokahorninu Ykkur er kannski farið að gruna eitthvað... en Ég, Einsi og Óðinn eigum vona á nýjum fjölskyldumeðlim. Jább! Það er von á litla krílinu um miðjan maí á næsta ári. Þegar ég skrifa þetta er ég komin 18 vikur og er með oggulitla kúlu Við förum í 20 vikna sónar milli jóla og nýjárs. Einsi fékk að ákveða hvort við myndum kíkja í pakkann... svo á nýju ári getum við sagt ykkur hvort það kemur lítill Einsi eða lítil Svava
Sko... það er alveg þess virði að fylgjast með blogginu hjá Einsa og Svövu þó að maður þurfi að bíða smá eftir bloggi
Það er svo æðislegt að sumarið skuli loksins vera komið. Þó að veðrið mætti oft vera betra þá er svo æðislegt að hafa bjart langt fram á kvöld, vera laus við samviskubitið sem fylgir skólanum, vinna bara sína vinnu og skemmta sér þess á milli.
Við Einsi erum orðin grillsjúk! Hér er sko grillað nánast á hverju kvöldi og staðið yfir grillinu og sötrað á köldum bjór. Erum líka að vonast til að komast í fyrstu útilegu sumarsins næstu helgi:) Gauji og Jóna ætla að skella sér líka svo það verður örugglega mikið fjör. Við vonum bara að sólin ákveði að gleðja okkur með nærveru sinni einhvers staðar í grendinni.
Það eru auðvitað allir velkomnir með sem eru útilegusjúkir:)
Ég vil ekki mikið vera tjá mig um pólitík á blogginu okkar en ég verð samt að að segja ykkur hvað úrslitin í kosningunum ollu mér rosalega miklum vonbrigðum.
Hvenær ætlar fólk eiginlega að fara að hugsa um annað en sjálfan sig og peninga? Líklega aldrei Margir virðast trúa því að þeir séu ódauðlegir. Við getum öll orðið öryrkjar á morgun og ekki komumst við hjá því að eldast. Líka ótrúlegt að árið 2007 sé ójöfnuður milli kynjanna og landsbyggðarfólk hefur miklu færri tækifæri á sviði atvinnu, menntunar og heilsufarsþjónustu en höfuðborgarbúar. Guð hjálpi okkur ef samfélagið ferðast mikið lengra til hægri
Ég fatta þetta ekki
Svava, bara helv... fúl yfir öllu þessu öllu saman!